Suzanne Niemeijer

Suzanne NiemeijerToen ik 10 jaar geleden als teamleider in het speciaal onderwijs werkte, deed ik de intake van nieuwe leerlingen. Als ik tegen mijn collega’s zei, dat we er een heel leuk nieuw kind bij kregen, begonnen ze te lachen en voelden ze zich gewaarschuwd… ik heb namelijk altijd een voorliefde gehad voor kinderen bij wie het allemaal niet vanzelf gaat. Vaak tonen deze kinderen in hun gedrag wat ze niet kunnen verwoorden.

Voor mij was het steeds opnieuw de uitdaging aan te sluiten bij de werkelijke behoeften van kinderen. In het speciaal onderwijs deden we dat samen: met collega’s, de kinderen en hun ouders. Ook in mijn huidige werk in het Hoger Onderwijs, als trainer en als docent Pedagogische Tact staat voor mij de relatie centraal. Als je elkaar kunt vertrouwen, creëer je samen een rijke leefomgeving en kunnen kinderen, studenten en collega’s het beste uit zichzelf halen.
En dan lukt zo’n beetje alles.

Beschikbaar voor:

  • columns
  • interviews
  • moderator
  • lezingen
  • workshops
  • opleidingstrajecten

Onderwerpen:

  • primair onderwijs
  • hoger onderwijs
  • pedagogische tact
  • pedagogisch leiderschap

Ervaringen:

Mijn interesse heeft al sinds mijn studietijd twee kanten gekend, die van elkaar verschillen en veel overlap vertonen: In de eerste plaats ben ik geboeid door kinderen en hun ontwikkeling. Ik deed de Pabo en studeerde Pedagogiek. Ik werkte in het basisonderwijs en in het speciaal onderwijs (cluster 2). Vooral in dat werk (eerst als leerkracht en later als teamleider) ontdekte ik dat kinderen zich optimaal ontwikkelen als je bent afgestemd op wat ze echt nodig hebben en dat dit nogal verschilt per kind. Dat vraagt om kennis over alle kinderen en een passend aanbod. Deze ervaring kon ik goed gebruiken toen ik ging werken in het HBO. Eerst aan studenten van de dansacademie en daarna op een pabo (daar als docent, als teamleider en als manager).

Ik merkte dat studenten zich vooral bezig hielden met vragen als: hoe houd ik orde? Hoe zorg ik dat ze naar me luisteren? Hoe geef ik genoeg instructie? (en hoe zorg ik dat ik mijn toets haal?) Begrijpelijke vragen waar je – als je niet oplet – praktische antwoorden op gaat geven die het geheel ‘behapbaar’ maken. Ik zette studenten graag op het andere been en liet ze ontdekken dat als je kinderen betrekt bij je vragen, ze niet alleen beter naar je luisteren, maar dat de sfeer vooruit gaat en kinderen tot veel meer in staat zijn, dan gedacht. En de student zelf ook.

Mijn tweede interesse gaat uit naar communicatie en (persoonlijk) leiderschap. Vragen die mij bezig hielden waren: hoeveel invloed heb ik op mijn leven? Wat doen mensen precies die het werk doen wat ze het liefste doen? Hoe komt het dat er mensen zijn die gericht zijn op het goede in het leven, terwijl dat anderen niet lukt? Wat kunnen mensen, die niet bang lijken te zijn voor hun angsten? Hoe werkt motivatie? Wanneer ontwikkelt iemand zich optimaal?

Vanuit verschillende invalshoeken heb ik me met deze en vele andere vragen bezig gehouden en geef ik sinds een aantal jaar trainingen in persoonlijke en professionele ontwikkeling.