Tex Gunning (2011)

Intro op Tex Gunnings lezing (uit 2011)

texGunnings lezing begint met een blik op zijn jonge dochter. ‘De wereld waarin zij opgroeit is niet zomaar een andere dan die waarin ik ben opgegroeid. Haar werkelijkheid zal een totaal andere zijn dan de mijne, aangezien alles erop wijst dat we ons bevinden in een overgangsperiode. Overal waar we kijken, zien we een combinatie van elkaar versterkende crises. Het onderliggende probleem is een waardencrisis. We moeten weg van een cultuur die is gestoeld op niet duurzame, onrechtvaardige waarden,’ stelt Gunning.

Een nieuw vertrekpunt is makkelijker vindbaar dan misschien lijkt, want naast Darwins struggle for life zit ook de drive tot co-existentie diep in de menselijke genen verankerd. Samenleven, het samen doen, heeft ons als soort doen overleven. Wij als volwassenen kunnen het goede voorbeeld geven, maar de werkelijke quantum leap is te maken in hoe wij onze kinderen opvoeden – thuis en op school: ‘De enige opdracht voor een kind is met glans jezelf te zijn. Als je weet wie je bent en wat je in huis hebt, dan kun je van daaruit het leven tegemoet treden. Het leert kinderen om keuzes te maken in overeenstemming met hun diepste wezen. En vooral ook: de verantwoordelijkheid voor die keuzes te dragen.’

Waardengedreven onderwijs is geen idylle, stelt Gunning. ‘Veel van wat ik betoog, is dagelijkse kost in een veelgeprezen onderwijssysteem als het Finse.’ Hij werkt ook enkele Nederlandse voorbeelden uit.

Lees hier de hele lezing van Tex Gunning